Dag van de muziek blijft succesformule

Voor de achttiende keer veranderde Den Helder zaterdag 2 juni in één groot podium. Door de hele stad en in diverse etablissementen zongen koren en zangers hun hoogste lied, vulden de straten zich met de vrolijke noten van bands en orkesten en waren op diverse locaties de sierlijke bewegingen van dansers te bewonderen. Op 23 podia verdeeld door de hele stad en Willemsoord waren in totaal 177 acts te zien, van Shantykoor tot DJ. De organisatie was in handen van de werkgroep Dag van de Muziek, bestaande uit: Wim ter Velde, Marian Hanegraaff, Cees Dito, Tineke van de Blom, Els Ellen, Sikina Pinchetti en Henk van Kuijk.

“De Helderse Dag van de Muziek vindt haar oorsprong in een idee van een Franse minister van cultuur. Hij vond dat er één dag per jaar moest komen waarop alle stoffige muziekinstrumenten van zolder gehaald en bespeeld moesten worden. Dat idee werd in 1994 in diverse steden in Nederland opgepikt, ook in Den Helder. Maar terwijl het overal in Nederland geleidelijk een zachte dood stierf, is het in Den Helder nog springlevend”, vertelt Henk van Kuijk die zelf muzikant in hart en nieren is en bekend staat als de troubadour van Den Helder. De initiatiefnemers voor dit festijn waren in het
begin Kees Doolaard, Gery Posch en Wim van der Tak. “De geboortewieg was wel het Kunst- en Evenementenschip aan de Keizersgracht. In het begin waren er maar enkele podia, waaronder het schip en de Lutherse Kerk. In 2001 waren er al elf podia, waaronder een groot podium op het Julianaplein”, aldus Henk.

De dag van de muziek werd dit jaar officieel geopend door wethouder Suzanne den Dulk. De eerste tien minuten was voor het Stedelijk Muziekkorps en daarna moesten keuzes gemaakt worden, wan t er was teveel om alles te kunnen zien. Wel waren alle podia op loopafstand van elkaar. In tegenstelling met vorig jaar was het deze dag
warm en zonnig, wat de dag extra aantrekkelijk maakte. Terwijl het rondom de podia gezellig druk was, zaten ook overal de terrassen vol. “Het is voor de muzikanten en dansers een prima gelegenheid om zichzelf aan het publiek te presenteren en dikwijls komen er nieuwe optredens uit voort. Veel van hen komen uiteraard uit Den Helder, maar ook vanuit de Achterhoek, Schoorl, Rotterdam, Friesland en Texel”.

Om vijf uur verzamelde het publiek zich bij het podium waar de jaarlijkse Amateur Muziekprijs werd uitgereikt door wethouder Wiltrude Turnhout. Deze prijs word door de gemeente ter beschikking gesteld aan iemand die zich in het bijzonder heeft ingezet voor de amateurmuziek in Den Helder. De genomineerde wordt voorgedragen en de werkgroep beslist en dit jaar ging de prijs naar Marianne Haarsma- Mensink, die tot het moment van de uitreiking van niets wist. Marianne is voorzitter van Het Huisduiner Koor dat op haar initiatief 17 jaar geleden werd opgericht. Verder zat zij onder andere in de organisatie van het Vistival, de Korendag en bij de eerste Sail in 2008. Natuurlijk moest hierop gezongen worden en wel het door Gerlof Boers van tekst voorziene lied ‘Den Helder kust de zee’, dat door alle omstanders, wethouder en voorzitter Wim ter Velde uit volle borst werd meegezongen.

Camping ’t Noorder Sandt

Buitenleven roept beelden op van zingende vogels, serene rust en gezond bezig zijn. Ingrediënten die allemaal te beleven zijn op camping ’t Noorder Sandt in Julianadorp aan Zee. Maar ook ruimte, gezelligheid en samen iets ondernemen zijn kenmerkend voor deze moderne verblijfplaats voor campers, tenten en caravans.

Désirée van Kalsbeek zwaait er de scepter, bijgestaan door haar zes kinderen, een echt familiebedrijf dus, ooit gestart door Opa en Oma Richter in 1974. “Het is gebouwd op elf hectare bollengrond,  met 450 staanplaatsen, heel vooruitstrevend in die tijd. Zelfs zo dat de ruimtes voor de caravans en tenten nog altijd aan de huidige criteria voldoen”, vertelt Désirée.  De staanplaatsen zijn van alle gemakken voorzien, water, afvoer en elektra en de stacaravans zijn aangesloten op een eigen gasnet. Langs de camping loopt de Kanoroute Duinvliet en op zo’n vijf minuten lopen ligt het strand. Op het terrein een tropisch zwembad. “In het begin was dit nog een openluchtbad, ook heel bijzonder want dat deed niemand in die tijd, een zwembad aanleggen op een camping zo vlak bij zee. In 1991 is het zwembad overdekt gemaakt.” Maar een flinke duik in een tropisch bad is niet het enige vermaak op het terrein. Op de grote speelweide is met name het springkussen enorm populair. “Dat springkussen had ik tien jaar eerder neer moeten zetten, het is de hele dag door bezet”, lacht Désirée vrolijk.

In de mini- manege staan zes paarden van verschillende groottes klaar om bereden te worden. Wie liever voor de tent een boekje leest in de zon kan terecht in de bibliotheek van de camping en een uurtje bijkomen in de infrarood sauna is eveneens een aanrader. Voor de sportieve gast zijn fietsen, scooters en kano’s  te huur, want de omgeving laat zich met de prachtige bollenvelden in de lente, de schitterende natuurgebieden rondom zoals het Duingebied en Mariëndal, het best bekijken vanaf het water of op de fiets. Uiteraard trekt zo’n omgeving ook heel wat wandelaars. Geen wonder dat ’t Noorder Sandt altijd goed bezet is met gasten. “Wel merk je verschillen in de loop der tijd. Moeders die zes weken lang op de camping verblijven met de kinderen gedurende de zomervakantie gebeurt eigenlijk niet meer. Aan de andere kant zijn de tussendoor vakanties veel drukker geworden. Vroeger was je blij wanneer er dertien plaatsen bezet waren met de Pasen of de Pinksteren, tegenwoordig is de camping dan zo goed als vol.”

In 2006 is de familie eens goed na gaan denken wat verbetert kon worden. “We kamperen zelf ook veel en hebben toen vooral bedacht wat mensen zoal doen op een camping. In 2008 hebben we een aantal vernieuwingen gebouwd.” Het meest opmerkelijke van de nieuwe aanwinsten is de keuken waar gezamenlijk gekookt kan worden. Een groot kookeiland, heel wat comfortabeler dan het vroegere butagasstelletje bij de tent. “Er staan vier gasfornuizen met oven. De keuken is niet alleen voor het gemak maar juist ook voor de gezelligheid en sociaal contact, want je kunt met vier families tegelijk koken.”

Zoals je kunt verwachten van een familiecamping staat het familiegevoel centraal. Honden, mits aangelijnd, zijn welkom en voor de kinderen is er als extra vermaak het Kindertheater. “Met de slaaptrein worden de kinderen opgehaald en naar het theater gereden, waar Noor, Floor en Noa een theatervoorstelling geven. Toprecreatie heeft ’s morgens de knutselclub, er zijn sportactiviteiten en waterspelletjes. “Eens per jaar is er een zeskamp met als extra attractie het buikglijden.”  Wie eenmaal geweest is op ’t Noorder Sandt komt graag terug. “We hebben families die al vier generaties lang naar Den Helder komen. Heel veel mensen roemen de omgeving en vinden het hier verrassend mooi.”

Het mooiste plekje van Dirk Jan Goedee

“Ik ben geboren in Tilburg maar getogen in Den Helder”, zegt Dirk vrolijk. Als tweejarige peuter kwam hij met zijn ouders, zus en broertje naar Den Helder. Vader was ketelmaker op de Rijkswerf en de familie woonde in De Schooten. “Dat was heel leuk. Er was een veldje in het Pieter Muller plantsoen waar we altijd speelden en ik was toen al aan het organiseren. We organiseerden de Tour de Schooten als tegenhanger van de Tour de Lasalle, allemaal lagere school jongens en ik gaf mijn eigen krantje uit, oplage 7 tot 8 stuks, met de hand geschreven op papier uit een kladblokje”, vertelt hij enthousiast. Dirk ging naar de lagere school op de Garst (huidige De Dijk). “Samen met Raymond Coster deden we André van Duin na. Dat zette zich voort op de LEAO waar we met leraar Gerard van Essen cabaret deden.” Omdat Dirk graag wilde varen naar leuke havens deed hij de vijfde klas LEAO op zijn sloffen en in december 1982 trad hij in dienst bij de marine.

Op 4 oktober 1985 trad hij in het huwelijk met Elles, heeft een zoon en dochter, beiden studeren aan de Universiteit te Amsterdam en heeft in zijn loopbaan bij de marine heel wat van de wereld gezien. Zo ging hij voor drie maanden naar de Middellandse zee, ging in 1986 voor zes maanden naar het verre oosten waar het schip dertien havens aandeed, vaarde naar Amerika en Canada en via de poolcirkel terug. “Ik herinner me nog heel goed de reis naar Libanon. We lagen daar met kerst en Oud&nieuw voor de kust en konden geen vuurwerk afsteken. We stonden toen met een sterretje in de hand, dat vond ik echt erg”, aldus Dirk. De laatste vaartocht was in 2008 naar Curaçao voor zes maanden. “Ik hoop nog zeker zes jaar bij de marine te blijven, want ik heb de mooiste baan ter wereld.”

Maar werken alleen is niet genoeg voor de altijd bezig zijnde Dirk en zo zat hij in Julianadorp op de redactie van het wijkblad en was secretaris van wijkvereniging Drooghe Weert. Daarna bij werkgroep Centrum (het huidige Stichting buurthuis Centrum). “We hebben toen nog landelijke aandacht gekregen voor de straatspeeldag. Frits Spits kondigde het ’s morgens al aan op Radio 2, we hadden het namelijk voor elkaar gekregen om de hele straat in een zandbak te veranderen. SBS6 kwam ook, dan glunder je echt van oor tot oor.” Dertien jaar lang was Dirk voorzitter van buurthuis Centrum en loste daarna Peter de Vrij af als voorzitter van de HVBWS. Van 1998 tot 2002 zat hij in de gemeenteraad voor de VVD. “Ik ben eigenlijk lid geworden van de partij omdat ik in de gemeenteraad wilde, maar ik stemde wel al altijd op de VVD.”

“Toen ik voor een jaar naar Doorn werd overgeplaatst bleef ik wel in Den Helder wonen, maar ben toen gestopt met alle activiteiten. In 2007 kwam ik terug en loste weer Peter de Vrij af, nu als voorzitter bij de LOS. Eens per jaar tijdens de top 100 aller tijden draaide ik zelf ook plaatjes, maar bij andere uitzendingen deed ik de regie.” Twee jaar geleden kreeg Dirk fysiek een waarschuwing dat hij beter op zijn gezondheid moest letten. “Het drong tot me door dat sport kijken niet genoeg was, dat ik gezonder moest eten en volg sindsdien een trainingsschema, drie dagen in de week. Dan ontdek je leuke plekjes en het grasdijkje vind ik prachtig. Je hebt bij iedere bocht de wind vanuit een andere richting, een wijds uitzicht en je ziet Erfprins en de vuurtoren. Ik vind dit echt een uniek plekje.” Uiteraard draait het leven niet alleen om sport en gezondheid en zijn grootste hobby is sinds een jaar iedere zaterdag vis bakken met zijn vader. “Daar heb ik een speciaal plekje voor ingericht in mijn schuur.”

Maar een rondje Javastraat, het grasdijkje en over de dijk terug blijft hoog op de te doen lijst staan. “Mijn doel is nog eens de Dam tot dam loop mee te doen, Het rondje Den Helder en uiteraard ook nog eens de Halve van Den Helder.” Sinds mei van dit jaar is Dirk terug op het oude nest van het buurtcollectief waar hij als secretaris werd aangenomen. “Ik draag het buurtcollectief nog altijd een warm hart toe en denk dat ik met mijn ervaring een goede aanvulling ben voor het dagelijkse bestuur.”

Kinderplezier in Openluchttheater

Alweer twee jaar heeft Den Helder een Openluchttheater. Het theater bevind zich bij de Helderse Vallei. Waren de weergoden in die jaren regelmatig spelbreker en moesten voorstellingen uitwijken naar de vergaderzaal van het educatiecentrum of schouwburg De Kampanje, woensdag 30 mei was het droog, warm en dus heel plezierig om een voorstelling bij te wonen in de open lucht. Vijftig bezoekers amuseerden zich met de voorstelling van Marjo Dames. “Het is een verteltheater waarin het spelen van karakters en vertellen elkaar afwisselt”, aldus Marjo. Zij nam de toeschouwer mee naar de verhalenzee, een zee waar altijd wel verhalen te vinden zijn.

Het Openluchttheater is een geschenk van de Rotaryclubs van Den Helder. De diverse clubs organiseerden verschillende sponsoractiviteiten en in 2010 was er voldoende financieel vermogen om het theater neer te zetten. Op 12 juni opende burgemeester Koen Schuiling het theater en is sindsdien ook de beschermheer hiervan. De feestelijke opening werd druk bezocht. De Helderse Vallei programmeert de voorstellingen in het theater. Lianne Haakma, coördinator activiteiten, organiseert  samen met haar collega Mireille vier voorstellingen per jaar. “Daarnaast heeft Stichting Openluchttheater ook ieder jaar vier voorstellingen”, vertelt Lianne.

Iedereen die een voorstelling wil geven in het Openluchttheater is welkom. “Denk daarbij aan muziekvoorstellingen, dans, toneel, maar ook schoolvoorstellingen of bijeenkomsten. We hebben een openluchttheater en het zou heel leuk zijn wanneer het dan ook optimaal gebruikt werd.” Wie belangstelling heeft kan informeren bij De Helderse Vallei of de website www.deheldersevallei.nl bezoeken. “Er is vanuit publiek best veel belangstelling voor, want er zijn veel aanvragen van mensen die graag komen kijken.” Data van voorstellingen die al vast staan zijn op 17 en 24 juni, 1 en 22 juli, 11 en 26 augustus en 16 september 2012.

Estafette Team_Den_Helder Top- prestatie

Na weken voorbereiding stonden ze op 26 mei om vier uur in de ochtend bij het gemeentehuis van Den Helder. Zelfs in de laatste week moesten nog zaken geregeld en sponsors geworven worden, maar toen was het 26 koppige team er helemaal klaar voor. De Truck van Erik Lensen zat volgeladen, de busjes van Groet en DHTC waren alle drie startklaar, evenals de chauffeurs, lopers, fietsers, verzorgers en masseurs, want alleen gezamenlijk kon Team_Den_Helder de estafette van 420 kilometer naar zusterstad Lüdenscheid volbrengen. Teamcaptain Tamara Oorburg benadrukt dit: “Zonder al die mensen red je dit niet, zij hielden ons letterlijk op de been.” Doel van de loop, geld bijeen lopen voor Kids2Care uit Julianadorp en de banden tussen de zustersteden verstevigen.

Na een bemoedigend woord van burgemeester Koen Schuiling  werd om half vijf het startsein gegeven en was het aan Marco, Dirk Jan, Arno en Klaas, oftewel team A, om de eerste afstand te overbruggen. Terwijl de truck meteen doorreed naar  de eerste wisselplek in Wognum reed team B eerst langs Anna Paulowna om Team A nog even toe te juichen. “We liepen allemaal één kilometer in je eigen tempo, want als je te hard wilt breekt het je teveel op. Na een kilometer werd er gewisseld. We werden begeleid door twee fietsers, één reed voorop met Tomtom om de route te controleren. De tweede fietser bleef bij de loper. Het busje van het betreffende team bleef zoveel mogelijk in de buurt”, vertelt Tamara.

Mede dankzij de strakke organisatie verliep de tocht uitstekend. “Het systeem was: aankomen op de wisselplek, twee minuutjes bijpraten en dan het volgende team weg terwijl het net aangekomen team zich liet masseren, ging eten, tentenkamp opbreken en naar de volgende stopplaats reed om de boel weer op te zetten. Zeker tijdens de eerste shift werd niet geslapen want je wilde niets missen.” Team A behaalde een goede tijd en daarna kon team B, Melvin, Dirk, John en Tamara, het stokje overnemen tot aan Diemen. Jac die eigenlijk in team B mee zou lopen kon niet vanwege een blessure, maar begeleide het team wel. “We liepen dwars door een natuurgebied, dat was genieten. We zijn de hele route langs prachtige plekken gekomen. Omdat de fietsers alles regelden hoefden we als loper ons alleen te concentreren op waar we liepen en verder nergens aan te denken.”

Ben, die eveneens een shift van Jac overnam liep het stuk vanaf Nijkerk, zodat Tamara zich op haar taak als Teamcaptain kon richten. “Klaas kreeg last van zijn Hamstring (spier) en we besloten dat de chauffeurs Thijs en André ieder één shift van Klaas zouden overnemen. “ Iedere stopplaats had wel iets bijzonders maar twee staken er toch wel bovenuit. “In Nijkerk mochten we douchen, wat is dat dan luxe en in Klarenbeek stonden we bij een echtpaar met een Tegelbedrijf en daar mochten we overal gebruik van maken en ze doneerden een bijdrage voor Kids2Care”, vertelt Tamara enthousiast. De stemming in het team was geweldig. “Er waren een paar lui die heel goed moppen konden vertellen, er is heel veel gelachen onderweg en iedereen was super gemotiveerd.”

Vanaf Groenlo was de enige shift die volledig in het donker gelopen werd. “Toen we door Winterswijk kwamen liepen daar net de kroegen leeg, een bijzondere gewaarwording. We passeerden daarna de Duitse grens. Dat was toch wel weer een spannend moment. Je loopt als het ware in een soort roes. Van slapen kwam ook nu niet veel, hooguit een uurtje knikkenbollen in de bus.” De laatste stopplaats van de negen etappes was Iserlohn. “Wat vooral opviel in Duitsland was dat daar minder fietspaden zijn. Soms hield een pad ineens op en moesten we verder over de autoweg.” Team A liep de eerste 18 kilometer van de resterende 23 en precies op de afgesproken plaats kwamen de Turboschnecken (Turbo slakken) uit Lüdenscheid tegelijkertijd met Team_Den_Helder aan. Team B voegde zich bij de ploeg en met z’n allen werd de laatste vijf kilometer gefietst en gelopen om op 14.30 uur de Rathausplatz in Lüdenscheid te bereiken. Daar stonden Locoburgemeester Wiltrude Turnhout en Joyce in ’t Veld die het nodige had geregeld voor het team, hen op te wachten. De vlag van Den Helder werd gehesen in de mast voor het Rathaus en binnen stond Locoburgemeester van Lüdenscheid Ursula Meyer klaar met taart, T- shirts, speldjes en lovende woorden.

De spullen werden naar de sporthal gebracht waar de ploeg overnachtte. Even uitblazen op een terras en dan de route door de stad. “Het was heel attent om ons dit aan te bieden maar niet zo handig, want we moesten lopen en hoe interessant we het ook vonden onze benen protesteerden wel”, lacht Tamara. Na een heerlijke maaltijd in het Brauhaus lagen de meesten om tien uur te slapen. De volgende ochtend werd het keurig verzorgde ontbijt om negen uur geserveerd en kon het hele team tevreden terug naar Den Helder. Een inspiratiebron voor de lopers uit Lüdenscheid die voornemens zijn deze prestatie volgend jaar gevolg te geven.

Klimvallei verrijking voor Den Helder

Het nieuwe klimpark is een plaatje om te zien, met mooie duurzame stammen en palen is een parcours aangelegd in de bossage naast de Helderse Vallei. Even waant de bezoeker zich in de jungle. Het parcours kent drie moeilijkheidsgraden. Blauw voor de beginner, rood voor de meer geoefende- en zwart voor de meer doorgewinterde klimmer. Iedereen vanaf een lengte van 1 meter 30 kan letterlijk in de touwen gaan hangen. “Een maximum leeftijd is er niet. Als je tachtig bent en fit genoeg kun je het parcours doen”, vertelt Walter Bisselink die met het voltooien van het klimpark een droom in vervulling zag gaan. “Het park is aangelegd door het Duitse bedrijf Eco die enorm veel ervaring hebben. In Duitsland zijn ongeveer 400 van dit soort klimparken waarvan zij er ruim twintig hebben gebouwd”, aldus Walter.

Welke moeilijkheidsgraad het parcours had dat Walter samen met zijn steun en toeverlaat Stefan Baars heeft afgelegd om het park voor elkaar te krijgen, laat zich moeilijk meten. “Zeven jaar geleden liep ik al met het idee rond. In Oostenrijk en België was ik dit soort parken tegengekomen en omdat ik toen der tijd werkte bij Sportcenter in Quelderduyn dacht ik het parcours daar te kunnen bouwen.” Om diverse redenen bleek dit niet haalbaar maar het idee bleef. “Via Fred van Tol vernam ik dat het gebied waar we het klimpark nu hebben gerealiseerd door de gemeente hervormd ging worden. Men wilde hier meer activiteiten in de sfeer van het gebied. Stefan zocht een afstudeerproject en de plannen werden verder ontwikkelt en ter goedkeuring ingeleverd.”

Aan enthousiasme ontbrak het niet en zeker de toenmalige wethouder Hans Boskeljon maakte zich sterk voor het plan. “Dan komen er verkiezingen en stagneert het allemaal, maar gelukkig vond ook het huidige college het een fantastisch plan en riepen allerlei mensen rond de tafel. Er moesten vergunningen aangevraagd worden, onderzoek worden gedaan en er kwam een stedenbouwkundige aan te pas. Uiteindelijk kreeg ik een planoloog en een jurist  vanuit de gemeente aangewezen, jonge mannen met pit, die er vaart achter zette. Ondertussen liep de subsidie aanvraag en nadat bepaald was dat de stammen niet hoger mochten zijn dan tien meter en de toren niet dicht mocht omdat het anders als bebouwing aangemerkt zou worden, konden we eindelijk aan de slag. Dat wil zeggen, nadat we de subsidie aanvraag die eerst werd afgewezen opnieuw hadden ingediend en toen gelukkig wel werd goedgekeurd.”

Het resultaat mag er wezen. Over de veiligheid is goed nagedacht. “Wie het park binnenkomt krijgt een helm op, een klimgordel om en een Smart Belay, een systeem waarmee de klimmer aanhaakt op de touwen en waarbij slechts één haak losgemaakt kan worden, de andere haak automatisch vergrendeld en de klimmer dus altijd vast zit”, laat Walter weten. Eerst wordt geoefend op het oefenparcours om vertrouwd te raken met het klimmen en dan mag men pas daadwerkelijk aan het parcours beginnen, altijd onder begeleiding en in aanwezigheid van professionele instructeurs. Wie niet luistert krijgt een gele kaart en als dat niet helpt, een rode kaart, wat zoveel betekent dat die dag niet meer geklommen kan worden. De duur dat men kan klimmen is maximaal drie uur. Voor de geoefende klimmers kan ook gedacht worden aan een wedstrijd element. “Er zijn mensen die telkens hun persoonlijke record willen verbreken of denk aan vriendengroepen die het tegen elkaar opnemen in de tijd die ze neerzetten.” Uitbreiding in de toekomst sluit Walter zeker niet uit. “Arrangementen zijn er al wel, bijvoorbeeld met Helder Events, denk daarbij aan combineren met boogschieten, fietsen of kanovaren. Maar ook werken we samen met De Helderse Vallei, want klimmen is een prima onderbreking van een dag vergaderen. Een arrangement in combinatie met eten kan ook, een biologische lunch bij De Helderse Vallei, er kan gegeten worden bij de snackkiosk en hopelijk eerdaags ook bij Fred van Tol wanneer zijn pannenkoekenhuis gereed zal zijn.” Gedurende de zomermaanden is de Klimvallei alle dagen open vanaf 10.00 uur.

Hengelsport populair bij de jeugd

Op de nationale Hengelsportdag houd HSV Den Helder een viswedstrijd voor de jeugd. Met een deelname van ruim 150 jongens en meiden tot 14 jaar mocht Den Helder zich die dag best de Hengelsportstad van de Noordkop noemen. Ed Stoop van Sportvisserij Nederland, bekend van zijn wekelijkse programma over de hengelsport op tv, was onder de indruk van de opkomst. “Zoveel deelnemers is echt uitzonderlijk. En wat een prachtige ruime locatie”, zei hij enthousiast. De viswedstrijd werd gehouden bij de enorme vijver van Heiligharn. Dat sportvissen steeds populairder word verbaasde Ed niet.”Vissen is zoveel meer dan een hengel uitgooien”, vertelde hij enthousiast.

“Sinds een jaar of vijf mag het hele jaar door gevist worden, mits iemand in bezit van een vispas is, maar tot een jaar of vijf geleden was de laatste zaterdag van mei de start van het visseizoen. Vandaar dat we de jeugd viswedstrijden sinds vorig jaar weer hebben opgepakt en op die dag organiseren”, vertelt Fred Tak, secretaris van de hengelsport vereniging die op 1 september 1939 werd opgericht. “Op dat moment waren er zes of zeven leden. Vlak voor de oorlog was dat aantal al gegroeid tot 39”, vertelt voorzitter Gerrit Janssen die zelf al veertig jaar lid is van de vereniging in Den Helder. Inmiddels heeft HSV Den Helder tussen de 2000 en 2500 leden. “Dat zijn niet alleen mensen uit Den Helder maar ook uit de omliggende plaatsen en vaste gasten uit Duitsland”, aldus penningmeester Jeffrey Jumpertz.

Naast het zevenkoppige bestuur heeft de vereniging sinds vorig jaar een evenementen commissie. “We hebben nu twee keer meegedaan aan de benoeming van Beste Hengelsportstad van Nederland. We horen steeds bij de top drie en beseffen dat we er extra aan moeten werken, meer promotie maken en dat heeft de evenementen commissie nu op zich genomen, want uiteraard doen we volgend jaar weer mee”, vertelt Fred. Naast de hengelsportdag organiseert HSV nog meer activiteiten. “In juni/juli zijn de Karperwedstrijden voor alle leeftijden, op 5 en 19 juni de jeugdwedstrijden voor leden tot 14 jaar en in september de jeugd Snoekerwedstrijd. Verder zijn er de Baars- Snoek en Witvis wedstrijden voor volwassenen”, vertelt Fred. Een eigen onderkomen heeft de vereniging niet. “Maar als we vergaderen doen we dat in De Jutter.”

Voor werd begonnen met de wedstrijd zaterdag werd een rondje langs de vijver gedaan waar heel wat te zien en te leren was. Piet de Haan gaf een demonstratie wedstrijdvissen met fiberhengel en stok, Danny Mastenbroek gaf een demonstratie Karpervissen en Henk Gijzen deelde zijn idee rond de hengelsport met de belangstellende jeugd. Met hengelen alleen kom je er niet en dus liet Hans Koopman zien hoe met kunstaas gesnoekt kan worden en hoe eenvoudig kunstaas zelf te maken is. Tom Looijenstein liet zien hoe je voer kan maken. Na een extra les van Ed Stoop kon om twaalf uur de wedstrijd beginnen waarmee drie bekers en medailles te winnen waren. Voor alle deelnemers was een tasje met eten, drinken en informatie over de hengelsport en de hengel waarmee gevist werd mocht mee naar huis.